Önüne dünyayı koysan yetmez ki,
Varlık ile yokluk arazı olur.
Kalbin ahvalini saysan bitmez ki,
Açlık ile tokluk farazi olur.

Gönlünün hepsini tut ona hasret,
Cemi cümle, her şey birazı olur.
Sunsan aşk tepsini; net sona hasret,
Sanma kısmetine o razı olur.

Gece-gündüzünü amade kılsan,
Uyuklaman dahi firazı olur.
Ömrünce destekle imade kılsan,
Bekleme hiç destin, dırazı olur.

Yaşatsan da aşkın her mevsimini,
Ene doymayınca marazı olur.
Bitirirsin kalpte söz kesimini,
Daim şikâyetle garazı olur.

Canına katarsın sığamadım der,
Dışarıda kalmak urazı olur.
Mutluluğu senden sağamadım der,
Bu da senden hemen ırazı olur.

----------------------------------------------
Araz: Kaza, felaket…
Firaz: Ayrılık, yokuş, çıkış…
İmad: Direk, temel, esas…
Dıraz: Uzun, Dest-i dıraz: Uzanıp tutan el..
Maraz: Hastalık..
Garaz: Istırap, acı, kin ve kasıt…
Uraz: Şans, talih, kısmet, nasip…
Iraz: Uzak, uzaklık…
-----------------------------------------------
(HAS)