Cahil olan âlimim der,
Her konuya fetva keser.
Sakat kafa salimim der,
Hastalığı onda eser.
Dinsiz, inkâr talimim der,
Fayda etmez hiçbir eser.

Taciz görür kutsal Kitap,
Yapılan şey tam rezalet.
Dilde küfür argo hitap,
Bulunmaz ki, yok asalet.
Garip mazlum, mağdur bitap,
Çok pisliğe medya alet.

Sahipsiz mi sanılıyor?
Çatılıyor bakın dine.
Sahtekâra kanılıyor,
Yirmi sekiz şubat yine.
Ceberutlar anılıyor,
Rabbe karşı batan kine.

Deprem, virüs kâr etmedi,
Büyük isyan sırf Allah’a.
Kimse dünyayı yâr etmedi,
Tapan ermez hiç felaha.
Çokbilmişler ar etmedi,
Yanaşmazlar ki ıslaha.

Nice güçlü kavim nerde?
Ders alan kim olanlardan?
Niye inmiş göze perde?
Gerçek farklı yalanlardan.
Düşmeyen mi var bir derde?
İz yok deva bulanlardan.

Menhiyata ses etmeyen,
Yaradan’ı sorguluyor.
Kötülükten pes etmeyen,
Beterini kurguluyor.
Kulluğunu ders etmeyen,
İdrakini burguluyor.

Ne denir ki densizlere?
Konuşsan suç, sussan da suç.
Din ne desin dinsizlere?
Şirk ve küfür aşırı uç.
İhtiyaç var kinsizlere,
İman, us, ar başadır taç.

(HAS)