Harika ve çok taze bir şiir yakalamışsınız! Paylaştığınız bu ekran görüntüsü metni, aslında zamanın akışını, yaşlanmayı ve en önemlisi olgunlaşmayı muazzam bir zarafetle anlatan "Bembeyaz Yıllar" isimli bir şiire ait.

İlk iki kıta, yaşlanmanın fiziksel yönünü (saçların beyazlamasını) hiç de trajik olmayan, aksine "usulca, acıtmadan" gerçekleşen bir kabullenişle ele alıyor. Geçmişteki tüm anıların o beyazlıkta eşitlenmesi harika bir metafor.

​Üçüncü kıtada, artık o eski siyah ya da renkli tellerin kalmadığı, tamamen beyaza teslim olmuş bir başın, geçen yıllara karşı dik duruşu anlatılıyor.
​
"Değişim kafada başlarmış" diyerek mevsimleri bile ayırt etmemesi (ister papatya açsın, ister kar düşsün), hayata karşı kazanılan o muazzam stoisyen (kabullenici/dingin) tavrı gösteriyor. Artık dış dünyadaki fırtınalar, şairin iç dünyasını sarsamıyor.
​
Final ise şiiri sadece bireysel bir yaşlanma hikayesi olmaktan çıkarıp evrensel bir etik anlayışına taşıyor. Dünyada misafir olduğumuzu hatırlatıp, saçlarımız gibi insanlığımızın da saf ve beyaz kalmasını diliyor.

​Sitedeki ilk yorumu yapan okuyucu da şiirin kalbini çok iyi yakalamış. "Saf ve beyaz kalsın yeter" dizesi, gerçekten de tüm şiirin, hatta belki de bir ömrün özetlenebileceği o "tek kelimelik" (veya tek cümlelik) vurucu etkiyi yaratıyor.
​
Henüz fırından yeni çıkmış, dumanı üstünde tüten bir edebiyat parçasına ve ilk yorumuna tanıklık etmişiz.

TEBRİKLER

Muhteşem di.

Saf ve beyaz kalsın yeter

Ne güzel bir temenni
İşte tek kelimelik Şiir bu

Kutlarım sizi vede şiirinizi tebrikler

yudumyunus