YANIMDA YOKSUN ÜŞÜYORUM BEN

Kederle gam dolu taşınmaz yüküm
Ulu çınar gibi söküldü köküm
Ak düştü saçıma belim dört büküm
Hasretin içimde yaşıyorum ben

Sanma bahtiyarım gülmedi yüzüm
Bir türlü sönmüyor yürekte közüm
Tutmuyor dizlerim görmüyor gözüm
Sevdanı kalbimde taşıyorum ben

Ne düşlerim kaldı ne bir hayalim
Hasretinle yandım perişan halim
Herkesin türküsü farklıdır zalim
Özleminle dağlar aşıyorum ben

Her gece uyuyup kalsan döşümde
Gündüz hayalimde gece düşümde
Sonu gelmeyen bir umut peşinde
Bir nefes almadan koşuyorum ben

Sen tahtıma sultan gönülde tacım
Hasret diz çöktürdü bitmiyor acım
Düşmüşüm derdine sensin ilacım
Yanımda yoksun’ya üşüyorum ben

Yıllarca hasretin bağrımda gezdim
Feleğin çarkında ne dertler ezdim
Yitirdim umudu canımdan bezdim
Tutan yok elimden düşüyorum ben

Osman vural