Kem göz değdi sevdaya, vurdu bahtıma karayı,
Derdin çöktü üstüme yâr, kapattı göğün arayı
Tabib geldi, çâre yok, sarmaz kanayan yarayı,
Solan aşkın ateşinde kavruldum ey el êmân,

(...Yollarına düşeli yâr, kül bastım yareme,
....Her gelenden adını sordum, düştüm çileme.
....Bir ümidin ışığında Aşkla! döndüm pervane,
....Kısmetime hicran düştü, yandı gönlüm ey aman...)

İçimdeki kôr sönmedi, gece gündüz yanarım,
İsmin düşer dilime yâr, gizli gizli ağlarım
can verdim sevdana, talan oldu yaz baharım,
Solan aşkın kara sesi çöktü dağlara el êmân.

Göğün ucunda turnalar, gölgesi düşer yaylama
Hasretin kan çiçeğidir, dökülür hep bağrıma
Âşık vuslat bekler amma yazgı düşer dumana,
Ayrılık ölümden beter, çöker ömrüme el êmân.

Ben o akılsız yangın, sen sözünde durmayan,
Ben murada eremeyen, sen gönlünde uyuyan, Güzel!
Bir yâr için gönül evini hiç düşünmeden yıkan
Ben yandım, sen soldun, dünya dar oldu ey güzel.