58
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1527
Okunma

Yüzleri bakır, yüzüme demir kapılar kapanır
Canımı acıtır ah bu küheylan bakışlar
Nereye kaçsam yüreğimin zincirleri sallanır
Nereye gitsem mevsimlerden söküm zamanıdır.
Dağınık saçlı anılar süzülür parmaklıklardan
Solmuş bahar yorgunudur geçmeyen zaman
Fasıllar çalınır dertli dertli beton kıyılarımda
Ardından kelebek suskunluğunda bir ışık tozu kalır
Dışarı çıksam, sağnak sağnak yeşil, gözlerim kamaşır
İçerde kalsam, hasretinin öpüşleri dudağıma yapışır
Coşkularımın omurgaları gülmekten kırılır
Şimdi tel örgülere tarla kuşları konmuştur
Bütün vedalar depremdir, birazdan akşam olur
Namuslu yosmalar gezer ara maltalarımda
Gecenin en mahrem yeri avuçlarımda
En güzel yerlerimden hüzünlerim yırtılır
Ateşler ekmek gerek şimdi toprağa
Karanlığın ortasında yarasalar uçuşur
Fukara çingeneyim el açtım yalnızlığa
Elbet benim çığlığım duvarlardan duyulur.
Sedat Erdoğdu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.