YEMİN

Bayrak solmasın diye, kan gerekse işte kan,
Sancağım mahşere dek, sönmeyecek vallahi.
Atam Fatih, Atatürk, Osman Gazi, Mete Han,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Bu destan dağa taşa, Türk kanıyla yazıldı,
Bayrağımın hasmının, mezar yeri kazıldı,
Şehidler arza tekrar, gelmek için dizildi,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Ben neyleyim bayraksız? Onsuz hayat neyime?
Kaderimde bu varsa, ok çekin yüreğime,
Kimseler el değemez, gökteki çiçeğime,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Ay yıldızlı bir günü, değişmem bin seneye,
Esir olup yaşamak, zaten ölüm sineye,
Ezelden kasem ettim, kahramanca ölmeye,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Bayrak ki, yarın demek, bugün demek, dün demek,
Rab demek, Resul demek, en son inen din demek,
Halâ bizi bekleyen Plevne, Budin demek,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Yürüyüp duruyorum ecdadımın izinde,
Kurt sütüyle büyüdüm, asenanın dizinde,
Cesareti öğrendim, gökbörünün gözünde,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Yedi düvel saldırsa, korku düşse kalplere,
Söz verdim bundan dönmem Erenlere, Alplere,
Tek başıma kalsam da, gücüm yeter kelplere,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Er doğmuşum anamdan, korkaklık ruhuma yük,
Çünkü benim yüreğim, dünyadan daha büyük,
Gördüğümden çekinmem, gelsinler bölük bölük,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Bayrağımı görünce, ben bir başka olurum,
Dizlerim tutmasa da, kalkıp selam dururum,
Öylece kal deseler, mahşere dek kalırım,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

Ne yazsam kifayetsiz, nazlı geline dair,
Arif Nihat Asya’dan el almadı bu şair,
Yazdıklarım olsa da, ancak birkaç zevahir,
Albayrak gök kubbeden, inmeyecek vallahi!

YAŞAR ÖZKAN
26 Mayıs 2026
Safranbolu