(İntro)

Sakın bir daha: "Seni Sevmiştim" deme!
Yakışmıyor bu yalan hiç kimseye
İşine yaramıştım, onca zaman sadece
Uyuduğumdan görmemiştim, görememiştim.

(Verse 1)
Bir çocuk var şurada, tek başına
Her şeye rağmen büyümüştü sonunda
Ama tatmadığı sevgiyi arayıp durmakta
Şimdi ise gerçeklerin keskinliğini batırıp durmakta

Diğer gelenler gibi sadece yaradım işine
Karanlığı aydınlatan bir gaz lambasına
Ne kadar değer veriyormuş gibi yapsan da
Kaldırırsın elektrikler gelince bir kenara

(Chorus)
“Seviyordum.” Deme; sakin, titrek sözlerle
Yararlandın, çatlaklarımdaki minnet akıntısından
Yorma ağzını, değer gösteren süslü cümlelerle
Biliyorum gerçeği, ağlayan kırık cam parçalarından
Çünkü elimi kanatıyorlar.

(Verse 2)
Sevdiğini söyleyen maskeli makyajlar
Kanmak isteyen ise oksijensiz kraterler
Lakin oluşmamış bu gezegende bir atmosfer
Atmosferimden kopmuştu yüzlerce parçalar

Güneş yerine mesken tuttun Jüpiter’i
Gerçi yaşam ışığımı yansıtanda mı gizli?
Yaklaştığında alt üst ettin iklimlerimi
Keşke olsa yaşam kopardığın cansız toprak parçası

(Chorus)
“Seviyordum.” Deme; sakin, titrek sözlerle
Yararlandın, çatlaklarımdaki minnet akıntısından
Yorma ağzını, değer gösteren süslü cümlelerle
Biliyorum gerçeği, ağlayan kırık cam parçalarından
Çünkü elimi kanatıyorlar.

(Bridge)
Toplasan da yüzlerce kütle yaşam için
Yetmez yaşayan gezegen olman için
Sevgi çekimin zayıf ne de olsa
Anca kopardıkların süzülür uzay boşluğunda

(Outro)
O yüzden “Seni Sevmiştim.” Deme lütfen.
Kendini sevmeyen başkasını sevemezdi zaten
Bunu anladım tonlarca su kaybımdan.