Önümde uzanan sonsuz kapılar,
Onların birinde bekliyor beni
Sonsuz mutluluk ve huzura giden yol
Ama hangisi doğru ki burada?

Belki de hepsi doğru
Yalnışların özünü ya biz ürettiysek
Ama hepsinin rengi gösterir kendini
Belki de bütün kapılarda aynı yere çıkar

Uzundan ince bir ipin üstünde
Binlerce kapı açılıp kapanır
Lakin hangisinde cevabın aynası
Belkide yanılsamalar labirenti

Kendini bilmeyen insanlar için mezar
Ama ince iplikler birbirine dolaşıyor
Tıpkı kapıların ardındaki odalar gibi
Ve zamanın aslında tek düze olmaması

Kalbim kapılarda hissediyor özgürlüğü
Bazıları tuzaklarla kaplı olsa bile
Eğlenen ruhun sarhoşluğu göze çarpar
Ben hayatı yaşamak için doğmuşum

Uzundan ince bir iplik üzerinde
Acemi bir cambazım düşmemek üzere
Ne oklar ne de dikenli toplar
Engelleyemez koruyanın ilahisi kulağımda

Kendini bilmeyen insanlar için mezar
Ama ince iplikler birbirine dolaşıyor
Tıpkı kapıların ardındaki odalar gibi
Ve zamanın aslında tek düze olmaması

Karmaşık görünen sonsuz deneyim atölyesi
Kimi için bir işkence merkezi
Ben de ise mutlu bir gülümseme
Aslında duyduklarım notalar ve ilhamlar
Sanki bir oyun parkı gibi
Mutluluğumun üzerinde kıskanç gözler
Ben ise merakla başka bir kapı seçmekte