Sûret-i Yâr

Güneş çekilir inceden ufka, nûr olur aheste,
Yarım kalmış bir fasıldır, adın gönül telinde
Kuşlar susar gece, bülbül giryân u nâlân,
Her nağme sonunda dönerim hüzünlere

yazıldı bu kıssadan, ne kaldı bâkî bir ümmîd,
Bir yanım “git” diye feryâd eder, bir yanım fidîd.
Aynada çoğalır hep hayâlin nûr u sûret,
Ne el yetişir sana, ne de erer bu gönül

Ben hâlâ aynı yerde, seni bekler yanarım,
Sînede bir âteş var ki ne söner ne dinerim.
sevda ki yaralı, kalbimde derin bir iz,
Kader dedikleri şey,kulu eder nâçiz

Yıkılsa da gönül taht’a, hayâlin kâim olur,
Adın bir ateş misli sîneme dâim olur
Ne hiddet var içimde, ne tam bir rızâ hâli,
Eksik bir ömür gibi sensiz geçen zâlim olur.

Göçer gider cümle âlem, sen kalırsın içimde,
Sükûtun bile olur bir ebedî eser inleyişimde
Bir “âh” düşer sîneme, kabûl etmez bu yara,
Aşk yarım kaldığında döner gönül nâra.