Gül, edebiyatın en eski aynalarından biridir; kimi zaman aşkın kendisi, kimi zaman da hatıranın kanayan yüzü olur.
Bir elde kırmızı bir gül tutmak, sadece bir çiçeği değil; geçmişi, niyeti, sadakati ve niyazı da tutmaktır aslında.
Fakat insan çoğu zaman gülün kokusuna kapılır da onun kökünü, toprağını ve hikâyesini sormayı unutur.
Bu şiir; aşkın yalnız görünen yüzünü değil, sorulmayan tarafını da sorgulayan bir iç muhasebedir.
Mazinin hesabı yalnız bir taraftan istenirken, diğer tarafın sessizliği kalpte bir adalet arayışına dönüşür.
Ve belki de en ağır soru şudur:
Aşk, yalnızca yaşandığı anın güzelliği midir;
yoksa geçmişiyle birlikte taşınması gereken bir emanet mi?

Yüreğinize sağlık düşündüren bir şiirdi.
Bir nazireyle eşlik etmek istedim.
Saygılar...

Elinde solmayan bir hatıra var
Bakışın içinde saklı bir vakar
Sorulmaz sanırsın geçmişteki zâr
Gönle düşen nedir? aşk mı, sevda mı?

Bir gülün ardında saklı bin sızı
Bilemezsin nedir doğrunun izi
Maziyi sorarken kırdın hep dizi
Aşk dediğin nedir? Gül mü, eda mı?

Yürek miydi seven yoksa mazi mi
Kalp miydi sevilen geçmiş izler mi
Hangisiydi mühim eski gizler mi
Aşkın değeri mi geçmiş bir dem mi

Bir şiir yazarsın, yazdığın başkadır, gönderdiğin başkasıdır.
Çok manalı şiirler

Düzenledim olmuştur inşaAllah

Hataları daha sonra tekrar düzenlerim. Şimdilik dursun