BEN KURBAN
27 Mayıs Kurban Bayramı, her aileyi tatlı bir telaş sardı
Kesecek olanlar pazarda, pazarlığa tutuştu
Kesemeyenleri ise, acı bir hüzün kapladı.
32 yıl oldu babamla bayram namazına gidemiyorum
Bayramların tadı tuzu yok, artık sevinemiyorum.
Çocuklarımı torunumu kıskanıyorum
Ellerini öpeceğim Annem-Babam Ebem-Dedem yok diye.
Annemin babamın kıymetini onları kaybedince anladım.
Meğer Dünya onlar varken tozpembe, Cennet gibiymiş
Sanki dünyanın yükü omuzlarımda! taşıyamıyorum.
Evde oturdukları köşe, sofradaki yerleri boş dolmuyor
İçtiğimiz su, yediğimiz lokmalar boğazımdan geçmiyor.
Duvarda asılı olan fotoğraflar özlemlerine çare olmuyor.
Mezarlarına gidip soğuk mermer taşı öpüyorum,
Sizlerin şefkati merhameti kadar içimi ısıtmıyor.
Azrail ile torpil pazarlık yapılmazmış
Kefende cep yok! para pul konulmazmış
Öksüz ve yetim olanların yüzleri gülmezmiş
Zenginlerin yanında gariplerin hatırı olmazmış.
Rabbim Hz.İbrahim’i ve oğlu İsmail’i
Kurban etmekle imtihan etti.
Mina’da şeytanı onlara musallat kıldı
İbrahim Aleyhisselam taşlayıp bir gözünü kör etti
Bıçak İsmail’i kesmedi Cebrail ile koç gönderdi
Kurban kesmek insanlara Vacip oldu.
Annem bana Paşam, Babam da Koç oğlum derdi
Ben de kurban olaydım size, Makamınız Cennet olsun inşallah.
Lokman AKBAŞ
22.05.2026