ÇOCUKLUĞUMU ÖZLÜYORUM

Bugün dumanlı puslu bir hava misali
Yüreğim darlanıyor içim pır- pır
Kafesdeki kuşlar gibi çırpınıyor
Evin son çocuğu olarak doğmuşum
Son çocuk olana çok şanslısın derler
Hiç de öyle bir şey değilmiş
Büyüklerimin ilgisine sevgisine muhtacım
Daha dün gibi, yaşım atmış oldu bile
Rahmetli annemi babamı ablamı özlüyorum
Babamın elinden tutup gezmeyi özlüyorum
Annemin dizine yatıp başımı okşamasını özlüyorum
Öğün vaktinde anamın lezzetli yemeklerini özlüyorum
Abilerime ablalarıma naz dökmeyi özlüyorum
Tarlada tırpan biçmeyi tırmık çekmeyi özlüyorum
Harmanda öküzlerle düven sürmeyi özlüyorum
Rüzgarda yaba ile tınaz savurmayı özlüyorum
Ekinleri patozla sürerken tozlanmayı özlüyorum
Susayınca toprak testiden su içmeyi özlüyorum
Caminin önünde yaşlıların hal hatırını sormayı özlüyorum
Köy odasına gelen misafirlere yemek götürmeyi özlüyorum
Yazın çiğdem toplamayı, kışında kızak kaymayı özlüyorum
Kısacası ben köyümü gençliğimi çocukluğumu özlüyorum
Lokman AKBAŞ
12.12.2023