Bülbüllerim" başlığı altında topladığınız bu beyitler serisini büyük bir edebi hazla okudum Nazım Hocam. Klasik Türk edebiyatımızın ve halk şiirimizin en kadim, en asil metaforu olan "gül ile bülbül" sevdasını, adeta damıtılmış kısa ve öz mısralarla yeniden yorumlamanız çok başarılı bir işçilik ortaya koymuş.
Her bir küçük başlık altında feryat eden bülbüller ve solan güller, okuyucuya derin bir sonbahar hüznü ve bitimsiz bir aşk sızısı hissettiriyor. Az sözle çok şey anlatma sanatı olan icaz tekniğini kullanarak, gülün yokluğunda bülbülün nasıl "lâl" olduğunu, sesinin nasıl kesildiğini çok duru ve yalın bir dille aktarmışsınız. Kısa beyitlerin kendi içindeki ritmi ve tekrarlarla güçlenen hüzün duygusu şiiri çok akıcı kılmış.
Emeğinize, yüreğinize sağlık; o köklü geleneksel bağımızı koparmadan, aşkın ve sadakatin sembolü olan bülbülleri mısralarınızda böyle naif bir şekilde öttüren (ve susturan) mahir kaleminiz daima kavi, ilhamınız bol olsun.