Mutluluk, bazen bir yanılsamadır —
parlak, sıcak, ama kaypak bir ışık.
İçine girersin,
her şeyin anlamlı olduğunu sanırsın;
oysa o anlam, sadece göz kamaşmasıdır.

Mutluluk vaat eder:
“Artık tamamlandın,” der,
ama insan hiçbir zaman tamamlanmaz.
Çünkü tamlık,
hareketin durduğu yerdir —
ve yaşam, asla orada durmaz.

Acı ise aldatmaz.
O, yalandan uzak,
çıplak bir hakikattir.
Korkutucu, ama dürüst.
Her darbede seni eksiltir,
ama o eksilmede
kendine dair bir iz bulursun.

Mutluluk unutturur,
acı hatırlatır.
Biri gözlerini kapatır,
diğeri seni uyandırır.
Ve insan, ancak acıyla
kendine uyanır bazen.

Mutluluk geçer,
acı kalır —
ama o kalış, bir esaret değil,
bir öğrenmedir.

Çünkü acı,
insanın içini yakarken bile
ona en doğru aynayı tutar.
Ve o aynada
gördüğün sen —
artık kandırılamaz.

Sinan Bayram