kıymetli üstadım, zamanın hızla akıp gidişini, ömrün kısalışını ve bu fani dünyadaki asıl gayemizin ne olması gerektiğini çok duru, derin ve bilgece bir dille kaleme almışsınız. Dünya malının geçiciliğini ve sonunda kaplayacağımız o iki metrekarelik yeri hatırlatarak, kul hakkının ve hukukun önemini muazzam bir hakikatle anlatmışsınız.
Muazzam bir ses tonu ve duygu dolu yorumunuzla insanın içine işleyen, ibretlik harika bir paylaşım olmuş.
Kaleminize, o asil ve kadirşinas yüreğinize sağlık.
Sizi gönülden kutluyorum üstadım, selam ve en derin saygılarımla.

Bu güzel eserinize hitaben:

Zaman bir rüzgardır, eser de geçer,
Her canlı yaştan payını seçer.
Dünya malı burda kalır ey dostum,
Ecel şerbetini her nefis içer.
**
İki metrekare yerdir yerimiz,
Toprağa karışır gider tenimiz.
Kul hakkı yemeden göçmek asıldır,
Hak hukuk bilmektir tek değerimiz.

Hayatın geçiciliğini ve insanın sorumluluğunu sade ama etkili bir dille hatırlatıyor. Vicdan, adalet ve ahlaki uyarı ön planda.

“Sen kötülük değil iyilik et… kul görmese de Yaradan görüyor.”

Mesajı net: dünya geçici, asıl önemli olan geride temiz bir iz bırakmak.Gönlünüze sağlık.
Selamlar saygılarımla.🥀☘

Şiir, hepimizin içten içe hissettiği ama genellikle yüzleşmekten kaçtığı o kaçınılmaz soruyla başlıyor: Vakit mi kısalıyor, biz mi farkında olmuyoruz? İnsan yaşlandığını, ömrün tükendiğini kabul etmekte zorlanır. Ancak şiir, bu durumu ne bir isyan ne de bir şikayet konusu yapıyor; tam bir teslimiyet ve olgunlukla "her canlı gibi biz de yaşlanıyoruz" diyerek hayatın en yalın kanununu önümüze koyuyor.