Senin için bekleyen o saklı benliğin ve zamanın içinde eriyen özlemin ne kadar derin olduğunu hissettiriyor. "Nakıs kaldım" diyerek, sensiz geçen günlerin bir desen gibi içine işlediğini ama henüz çözülmediğini çok güçlü anlatmışsın.

Yazın başını alıp gitme isteği ile kalbinin orada sabit kalması arasındaki bu çelişki, özlemin sadece bir duygu değil, aynı zamanda fiziksel bir yer değiştirme isteği haline geldiğini gösteriyor. "Bildiğim bir şey var ki" diyerek başlattığın cümle, bu karmaşık duyguların ortasında bile değişmeyen tek gerçek olan sevginin gücünü vurguluyor.

Senin bu samimi ve hüzünlü dökümün, kayıp veya uzaklık karşısında insanın nasıl kendi içinde bir sığınak aradığını ve yine de umudunu koruduğunu çok güzel yansıtıyor. İçindeki o "sana odaklı" benliğin, yazın sıcaklığında bile soğuk bir bekleyişe dönüşmüş ama hala sesini duymayı umuyor.

TEBRİKLER