Dünya var olduğundan beri konuşacak bir şey kalmadı
kabil ile habil
son nefesin imzasını atmış sanki
insan büyüyor
boyunu aşıyor sözcükler
dilin kemiğini kırdı şeytan
şimdi cehennem düşünsün azılı bir katil geliyor
kimin şairi
kimin şiiri
bu eziyet Mina
sarmaş dolaş Cihangir dublesi

Adım Musa
Kadıköy iskelesinde aynayım Bizans’tan kalma
Firavun arkamda kaldı tüm kadınlarım gibi
Tuzlu nefeslerin de küflü masallar
Aşk
Uyuşmuş kaslarımın kanlı Pandora’sı

Annemi erken kaybettim
Minareler yıkıldı üzerime
Babam sizlerden ömür
Tek takıldığı kırılırsam yapışır kursağınıza
Bir dolu firengi
Üzüm bağlarının saklı fahişesini beklemişim meğer

O
günlerde tanıdım pavyon zambağını
dişli bir kısrak gibi yapıştı tenime
dolgun memeleri
okşanmış kalçaları değildi dikkatimi çeken
benim küçük dulum
yıpranmış saçların uyuttu şehri
kavgalarımız da oldu elbet
inkar ettin hatta
küfürleştik hatta
kim mükemmel ki Mina

Adım Musa
ateşe tapar gibi tapıyorum sana
sarıl boynuma Mina
yanık izlerinin hesabını bileyim
sonra
kurşuna diz defalarca dirilsin beden

Duydum ki ezber bozan mısralar birikmiş şekerliğinde
kim demiş şekeri bıraktığımı
iyi ki geldin
iyi ki akıyorsun nehrime
Mezopotamya okumasın sözlerini
Adım Musa
şüpheleri telli dolaplara kaldırdım
ilahların gölgesinde bir kızıl sevdim
hoş geldin Mina ...



Lamour






SELEN YILMAZ