Küt boyunda
kimliğin
saçının eşgali kül ve duman renginde

Kent kütüphanesi yaşlı
sana kalan sende unutulan
tozlu iltihaplı kelime darağaçları
eski resmi yalanlarım vardı rengini kestiremediğim
inanasın gelirse eğer
bırakma onu kaçarsa tutuklanır kalabalıklar

Artık
son konçerto çalınıyor
canlı cansız tensiz adamlar geçiyor önümden
alınların ortasında özgürlük kokuyormuş meğer
tıkanmışım
yanmadı genzim
kadın
soyut bir sevda bu
nefesini yapıştır mevzu derin
düşlerin uzunları kesik nazlanma öldü şairler

Halkların sevgililiğine inandım
Yılmaz söyledi
Fırat
Sakarya ne fark eder
martı aynı martı
yeşil aynı resmin son fırçası
sevişirdik Anatolya ortasında
boşalır çocuklarım bozkır sarısına

ne
mutlu
doğduğum yerde meme uçların vardı
iki
çıplak
bir yatak etti sonunda

Şükür

....