Gönül kapımı açıp, Ahmet Bey’e seslendim,
Güzel sözler söyledim, ona alışamadım
Çağırırsınız diye, umut ile süslendim,
Çabam yetmedi valim, size ulaşamadım.

Özel kalem müdüre, evrakı elden verdim,
Dilekçemi açarak, bir bir halimi serdim.
Makamınız yüksekte, duvarı aşmak derdim,
Bina içinde valim, size ulaşamadım.

Çokça geldim oraya, kapılardan döndürdü,
Biraz çare ararken, umudumu söndürdü.
Koskoca şu şehirde, canımdan da bezdirdi,
Ahmet yüzünden valim, size ulaşamadım.

Kapılardan atsalar, camdan içeri sızdım,
Pencereden geçerken, engellere çok kızdım.
Gönlümdeki sitemi, bu mısralara yazdım,
Her yolu denedim de, size ulaşamadım

Vazgeçmedim kovsa da, kapıdan yine girdim,
Dönüp aynaya baktım, sessiz halimi gördüm.
Umudumuz sizdeydi, konağa ağı ördüm,
Bürokrasiyi aşıp, size ulaşamadım.

Vatandaş feryat eder, sağır mıdır duvarlar?,
Gözünü yuman kullar, can gönülden ne anlar?.
Adalet mülkün aslı, hani nerede canlar?,
Gözyaşımı silip de, size ulaşamadım.

Biz resmi bir derneğiz, doğrudan size bağlı,
Vatana ve millete, gönülden özü bağlı.
Gel gör ki önümüzde, kapılar bentten dağlı,
Ümitlerimiz vardı, size ulaşamadım.

Ahmet dediysek yazık, şahsa değildir sitem,
Bürokratik çarklara, sitem eder bu kalem.
Her şeyden o sorumlu, demek değildir gayem,
Merdiveni aşarak, size ulaşamadım

Depremdeki o büyük, çabanızı biliriz,
Erva spor okulu, sevdanıza geliriz.
İsmail’im derdimi, arz eylemek dileriz,
Ses veriyorum valim, size ulaşamadım.

10,05,2026