Aynadaki yansımama bakacak yüzüm kalmadı
Doğruyu söyledim diye kapılar kapandı
Ne dertler biriktirdim, kimse sormadı
İçimdeki çocuğu vurdular, sesi çıkmadı
Tertemiz sevdim seni, bir gün olsun yalanım yoktu
Ama dürüst olanın bu dünyada düşmanı çoktu

Suçlu benim
Sana kalbimi sonuna kadar açtığım için
Suçlu benim
Gözlerinin içine bakıp sadece gerçeği seçtiğim için
Suçlu benim
İnsan gibi sevmenin bedelini yalnızlıkla ödediğim için

Elimi uzattığım her dal kırılıp düştü
Vefa beklediğim gönüller yaprak gibi savruldu
Ben yolumu şaşırmadım, sadece sevda bildim
Senin bir gülüşün için koca bir ömrü sildim
Şimdi bu ıssız odada tek başıma kaldım
Meğer ben bu hayatın en safıymışım

Suçlu benim
Vefasız bir gönüle baharlar vaat ettiğim için
Suçlu benim
Kendi ellerimle dünyamı karartıp sana sunduğum için
Suçlu benim
Sen dürüstlüğü bitirdiğinde bile seni beklediğim için

Kederimle baş başayım, sitemim sadece kendime
Bir daha güvenmem artık, ne sana ne de sevgine
Doğru duran insanın her zaman boynu bükükmüş
Gerçekten sevmek bu devirde ne ağır bir yükmüş

Suçlu benim
Yalanlara kanmayıp sadece kalbime sığındığım için
Suçlu benim
Karşılık bulamasam da sevmekten vazgeçmediğim için
Suçlu benim
Dürüst davrandığım için, kendim olduğum için
Hasan İsra Yıldırım (cy)