0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
24
Okunma
Klavye Cambazları
Geceyi mavi ışıkla delen parmaklar,
Sessiz odalarda büyür sanal yankılar.
Bir tuşta kahkaha, bir tuşta öfke,
Kelimeler yarışır görünmez bir köprüde.
Klavye cambazları yürür ince iplerde,
Hakikat bazen kaybolur süslü cümlelerde.
Ekranların ardında cesur görünür yüzler,
Ama susunca yalnız kalır bütün sözler.
Bir harf eksik olsa anlam kırılır,
Bir nokta gecikse umut darılır.
Ne dostluk tam dokunur ne gözler buluşur,
Sadece satırlarda kalpler konuşur.
Yine de her gecenin sonunda bir yerde,
Bir insan arar başka bir insanı kelimelerde.
Ve o küçük ışık altında sabaha kadar,
Klavye cambazları düşmeden yaşar.
Yüksel karataş 26 mayis2026
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
