Yine düştüm gama, kedere, yasa
Gitmiyor içimden, gam ile tasa
Keşke güvendiğim dostlar olmasa
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Garip gönlüm. viran olan bağ gibi
Benim derdim, erişilmez dağ gibi
Aylar yıllar olur, sanki çağ gibi
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Bozuldu düzenim , ağlarım boşa
Türlü türlü dertler, geldi bu başa
Güvenim kalmadı, eş, dost, gardaşa
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Tükendi hevesim, kalmadı neşem
Dert ortağım yokki, kimle eğleşem
Kime selam verip, nasıl söyleşem
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Dostlar ekmek doğrar,benim kanıma
Ahbap yaren gelmez, oldu yanıma
Çektiğim çileler, yetti canıma
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Eridim tükendim, bitti takatım
Dünyadaki dertler, oldu sıratım
Tozoğlu der anılmaz, oldu adım
Ben kendi yaramı, sarar ağlarım

Mustafa AK (TOZOĞLU)