Hiç bitmez benim şu çileli mesai,
Gelen çöker üstüme sanki dededen mirası!
Biri çekirdek çitler kabuk tam suratımda
Öteki aşk acısıyla jilet vurur bağrıma...

Biri gelir, borçlar dayanmış gırtlağa,
Diğeri küsmüş hayata, bakar boş sokağa.
Kimi ah eder, başlar bana vurmaya
Kimi dalar gider uzaklara ağlaya ağlaya...

Sırtıma yapışmış bayat sakız lekesi,
Demirimde erimiş çocuk dondurması.
Belediye nadir de olsa temizler sağ olsun,
Ama hayret ederim insan bu kire nasıl otursun?

Kimisi çöktü mü kalkmaz resmen mesken eyler,
Veledin biri gelir pat küt ayağımı tekmeler!
Otobüs gelince amca sigarasını göğsümde söndürür,
Ulan insafsız, burası kül tablası mı?
Ya ben bankım kardeşim biraz saygı gösterin,
Otobüs bekleyin tamam da üstümde hayat tüketmeyin!

Yanlış anlaşılmasın ben mesleğimi seviyorum,
Sigortam falan yok ama idare ediyorum.
Ama bank milleti işte doymak bilmiyoruz,
Rahat batsa hemen bir kusur arıyoruz.

Yoruldum artık bu şehrin kahrından,
Keşke emekli olsam şöyle deniz kenarından.
En fazla bir amca gelir, derdini bana anlatır
Ya da bir nene üstümde sessice örgü örer...