Nâ gerek bu fenâgâhta , her gelen göçer birgün
Ayrılık vaktin gelende mevt suyun içer birgün
Nece sular duruldu nece tahtlar kuruldu
Şehadet âlemini bilmeyen göz, uyurdu
Hak kelâm hem buyurdu;
Kibirlenen her insan, ölümle naçar birgün
Nâ gerek bu fenâgâhta, her gelen göçer birgün

Sadırda İnşirahsız bir kıyamet sofrası
Ehlini ara gönül, sende nefîs belası
Okunmuştur her nas’ın doğduğunda salâsı
Defterini mühretti bak kiramen-kâtibin
Hafzasında toprak var dünyada ki hatibin
Bitti artık burada kaderin hem nasibin
Okunmuştur her nas’ın doğduğunda salâsı
Yürüyor bak kervanlar, bu il’e son vedası

İzahi yoktur artık kelâmın hem lisanda
Nehye vakıf ne varsa, fersah - fersah insanda
Yakın olan gelmiştir, uzaklarda kalsan da
Meydanlarda kurulur, kefen yüklü pazarlar
İçinde diri yatan cümle sessiz mezarlar
Keşkelere bulanmış hezarlar da hezarlar
Felah da ferahlık var, günde beş gün ezanda
Nehye vakıf ne varsa fersah fersah insanda