18
Yorum
49
Beğeni
5,0
Puan
336
Okunma

Ruhum yorulmuş bir yolcu gibi dönüyor kendi içine.
Her duada biraz daha eksiliyorum.
Göğe açılan ellerimle
Senden değil, kendimden af diliyorum.
Gece olunca derin bir sessizlik büyüyor içimde.
Sanki bütün dünya susuyor da
tek kalbim konuşuyor benimle.
Ne yana baksam imtihan,
Ne yana dönsem kırık bir yanım.
Sabır diye sarıldığım şey bile
gözyaşı olup düşüyor avuçlarıma.
Ben artık insanlardan çok
sessiz gecelere sığınıyorum.
Karanlık da beni içine çekiyor usulca,
adı olmayan bir boşluğun kıyısına.
Ve her adımım
geri dönmeyi reddediyor...
..L.s..
5.0
100% (34)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.