0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
28
Okunma
Vuslat Ezânı
Güneş el çekmiş mülkten, veda eylemiş,
Son nurlar ki; kalbe hüzün yüklemiş.
Göklerdeki bulutlar dahi hüzün bürünmüş,
Şahit olan gözlere vuslat müjdesi görünmüş.
Birazdan dağılır bu fani kederin sisi,
Duyulur derinden maşuğun nefesi.
Menzile ram olmuş, ha vardı ha varacak,
Bu mahzun gönül sevgiliye elbet kavuşacak.
Dışarıda hüzün yağar, rahmet olur dökülür,
Vuslat ateşiyle nefsin bendi bükülür.
Kavuşan yürek ki; aşk ile yanacak,
Bir ezân-ı Muhammedî ile ha ağladı ha ağlayacak...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
