0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
19
Okunma
İçimdeki vaveyla ulaştı göğe,
Gökyüzü ikiye ayrıldı üzüntüsünden.
Ay, gece düştü yere,
Yeryüzü ağladı hicabından.
Tüm okyanuslar göğe ağladı,
Aslında her gözyaşının adı, Yusuf’tu.
Ah dem bu dem,
Anlatılmaz bir hikâye.
Yaşandı ve bitti,
Elde, avuçta kalmadı ne çare.
Sen benden gidince,
İçimdeki çocukta, benden gitti.
Şimdi hem sensizim, hem de bensizim.
Ölmedim ama, canımdan can gitti.
Öyle bir hale getirdin ki beni,
Çıkmıyor artık ağzımdan,
Sana dair hiç bir kelam.
Olur da, yolda denk gelsek bile,
İçin rahat olsun,
Vermem sana asla selam.
Ah dem bu dem,
Anlatılmaz bir hikâye.
Yaşandı ve bitti,
Elde, avuçta kalmadı ne çare.
Uğrama kentime, sakın uğrama,
Yıkılır duvarlarım, güllerim solar.
Gelme üstüme, daha gelme,
İstanbul, seni de beni de yorar.
Yusuf Bitim
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
