13
Yorum
20
Beğeni
4,9
Puan
196
Okunma
Bu şiir; nefsi peşinde koşup, akıl ve karakter kaybı yaşayan, hayatı alt-üst olan insana bir dosttan nasihatleri konu almıştır.
İNSANLIK YOKUŞU
Dinle!
İnsanlık merhamet üzerine kurulmuştur
Edep sevgiden önce gelir unutma bunu
Yollar yürümeye cesaret edenlere açılır
En büyük zaferler hiç düşmemek değildir
Düşünce ayağa kalkıp yürüyebilmektir
--
Dinle!
Ne garip ruh halidir dertlilerin halleri
Dertli insanlar dert dinlemez olmuşlar
Yaralarını kanatmaktan zevk alıyorlar
Dertlerine çareyi kaşımakta arıyorlar
Ne garip ruh halidir dert köşe olmuşlar
--
Dinle!
Gidişine illa bir isim konulacaksa şayet
Mal kaybı diyelim geçelim bre dostum
Eksik olmayın dedikçe fazla oluyorsun
Karakterin sürünüyor bi’zahmet alıver
Karakterini düşüren doymayan nefsin
--
Dinle!
Dur bir dakika! Şu beynimi bir çıkarayım
Çıkarıp önüne koyup seninle eşitleneyim
Seninle eşit şartlarda konuşmak isterim
Egon besilidir fakat karakterin aç kalmış
Nefsini değil karakterini beslemeye bak
--
Dinle!
Sağa-sola bakınıp durma. Dinle beni!
Seni sana anlatıyorum kızmadan dinle
Senin varlığın fifi, yokluğunda tıntın ya!
Bu yüzden sen gölgem kadar gerçeksin
Gölgem gibi karanlıkta kayboluyordun
-*-
Dinle!
İt ürür kervan yürür derler öteden beri
İt kim, kervan kim hiç düşündün mü?
Düşünmediysen yürü kervan ardı sıra
Kervancı aldırmaz yürür kendi yoluna
İt kim kervan kim anlayabildin mi şimdi
5.0
94% (16)
4.0
6% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.