21
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
169
Okunma

Sırtımı verdiğim dağlar devrildi,
Elimi tuttuğun rüzgâr kesildi.
Bağrıma bastığım her taze çiçek,
Daha koklamadan yere eğildi.
Gecenin bir vakti çöktüm masaya,
Kendi yokluğuma kadeh kaldırıp.
Öyle bir yangın ki bu içimdeki,
Denizler döksem de sönmez daldırıp.
Vefayı sorduğum sırtını döndü,
Umutlar içimde doğmadan söndü.
Hayata bağlayan o ince ipim,
Güvendiğim elden koptu bölündü.
Helal etmem sana gençlik çağımı,
Yastıkta bıraktın dert ortağımı.
Ben her gece ölüp ölüp dirildim,
Sen başka gönülde sürdün bağını.
Salim’in taşıdır geride kalan,
Adı bile silik, her şeyi yalan.
Beni ararsan o karanlıkta bul;
Kendi kapısında tek kurşunlanan...
Salim Erben
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.