7
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
105
Okunma
Rüzgâr susmuş, dalgalar dilsiz kalmış,
hiçbir ses yok dışarıda, hiçbir fırtına.
Fakat içimde, kimsenin bilmediği bir koyda,
sessiz bir liman açıyor kollarını bana.
Yorgun kelimelerim oraya sığınıyor,
bitkin düşüncelerim demir atıyor usulca.
Gürültüden kaçmış, anlam arayan her hece,
o kuytu limanda buluyor gerçek ağırlığını.
Orada ne bağırmak var, ne acele,
sadece derin bir sükûnet ve duruluk.
Kelimeler soyunuyor yalanlardan,
çıplak ve saf halleriyle parlıyor sessizlikte.
İçimdeki o liman,
dünyanın bütün gürültüsünden uzak,
en hakiki sözlerin doğduğu yerdir.
Ancak orada anlıyorum:
Bazen en güçlü ses,
hiç konuşmayandır.
Bazen en değerli kelime,
sadece susmakta saklıdır.
5.0
100% (12)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz