O Kadın

Gözleri, gecenin en derin kuyusundan
Çekilmiş iki yıldız gibi parlar sessizce.
Bir bakışında kaybolurum ben,
Bir gülüşünde yeniden doğarım,
Zaman durur, dünya susar, sadece o kalır.

Saçları, rüzgârın unuttuğu eski bir şarkı;
Dolaşır omuzlarında özgürce,
Dokununca parmaklarım yanar,
Kokusu bahar yağmuru gibi düşer içime.
Adı dudaklarımda bir dua olur,
Söylersem günah, susarsam sonsuz hasret.

O kadın,
Nehir gibi akar damarlarımda,
Bazen sakin, mavi bir göl gibi dingin,
Bazen coşkun, sel olup taşar içimden.
Her daim beni kıyıya vurur,
Her daim ıslak kumlara bırakır ayak izlerini.

Elleriyle dokunduğu her şey
Biraz daha güzel, biraz daha anlamlı olur;
Bir fincan kahve sıcak bir yuva olur,
Bir kırık kalp yeniden çarpmaya başlar,
Hatta benim karanlığım bile aydınlanır biraz.

Yürüyüşü, bahçede dans eden meltem gibi hafif,
Sözleri, eski bir kitabın en güzel sayfası.
Güldüğünde ay bile kıskanır,
Ağladığında yağmur bile durur dinler.
Bir bakışı yeter, dağları aşmaya,
Bir dokunuşu yeter, buzları eritmeye.

O kadın,
Sabahın ilk ışığı gibi umut,
Akşamın son kızıllığı gibi hüzün.
Bazen bir çocuk gibi saf,
Bazen bir kraliçe gibi gururlu.
Ne tam benimdir, ne hiç benim değil,
Sadece “O”dur, eşi benzeri olmayan.

Giderse arkasında koskoca bir boşluk bırakır,
Koca bir oda bile dar gelir o zaman.
Kalırsa içimde fırtınalar estirir,
Denizler kabarıp kıyıları döver.
Aşkı hem zehir, hem panzehir;
Hem yaralar, hem iyileştirir.

Gece yarısı aklıma düşer,
Uyku kaçar, yıldızlar ona benzer.
Rüyalarımda hep o vardır,
Elini uzatır, ben tutarım sımsıkı.
Sabah uyanınca yastıkta kokusu kalır,
Bir ömür yetmez o kokuyu unutmaya.

O kadın,
Şiirlerin en güzel dizesi,
Şarkıların en derin nağmesi.
Ben ona bakarken zamanı unuturum,
O bana gülerken kendimi bulurum.
Eksiklerimi tamamlar,
Kusurlarımı sever,
Yalnızlığımı doldurur usulca.

Elleri avuçlarımda bir harita gibi,
Her çizgisi bir hikâye anlatır.
Dudakları, en tatlı kelimeleri fısıldar,
Kalbi, en saf duyguları barındırır.
Birlikte geçen her an bir mucize,
Birlikte susulan her sessizlik bir destan.

Ve ben,
O kadına şiir yazarken bile
Asla yeterince anlatamam.
Kelimeler yetmez, sayfalar yetmez,
Ömürler yetmez onu anlatmaya.
Yine de yazarım,
Her seferinde biraz daha uzun,
Her seferinde biraz daha derin.

Çünkü o kadın,
Benim en güzel yarımım,
En derin sırrım,
En büyük aşkım.
Ve ben, onun için yazmaya devam edeceğim,
Ta ki kalem elimden düşünceye kadar.
Gazi Şahin
Kul Yorgun

7 Mayıs 2026 Perşembe
Saat:20:50

Sevgili Ferda’ya çok teşekkür ederim.
🙏🙏