Süresi ötekilerden kısa bir şiir daha yazacağım hic görmediğim gözlerine.
Bir hayali anlatmak yaşanmışı anlatmaktan daha kolaydır.
O yüzden kolaya kaçıyorum birazda affet.
Çünkü yaşanılanları anlatsam çıkamam işin içinden.
İçinden çıkamadığım bir çok olay da var aslında.
Göz ardı edip yastık altında sakladığım..
cahil cesareti gerekiyor aslında yeniden aşık olmak için.
Hiç uğraşamam oysa.
Günlerden bir gün karşılaşırsak eğer
Yürek soğumuş..hisler kaybolmus ve iki yabancı kalmışsak birbirimize
Sen ver hesabını bu durumun.
Nasıl razı geldin bu ruhsuzluğa ?
Balıklar ölünce denizin canı acımıyor değil mi ?
Kafam karışıyor bazen
Yazmak istediklerimi toplayamiyorum kafamda.
Ufak bi rakı sofrası toplar aslında kafamı.
Ama ben dağıtmak için içiyorum bu aralar.


Yüksüz boş vagonlar çıkıyor harabe bir gardan sabaha karşı.
Nereye gittiğini söylemiyor sayın görevli.
Oysa bir cevap bulsam terkederdim bu şehri.
Üzerini bir yastıkla kapatıp nefessiz kalsın istiyorum bu şehir
Aslında biraz da bu yüzden çok içiyorum sigarayı.
Kendimi öldürmek için değil
Nefessiz kalsın işte bu şehir
Biliyorum akıl sağlığım pek yerinde değil gibi
Bi kaç şizofreni kuruntusu da eksik bırakmıyor
Akıp giden zamandan geriye kalan sadece yalnızlık oluyor.
Şehir tüm iştahsızlıği ile insanlara zehir olmaya devam ediyor.
Ben yürüyorum
Duvarda gözüme bir resim ilişiyor
Her yüzü sen sandığımdan yüzüm düşüyor.
Bir rüzgar esiyor ve duvardan yüzün düşüyor
Bu sefer anlamaya çalışıyorum
Seni…