Döner bu dünya durmadan, ümitle her zaman,
İnsan yürür içinde nefessiz hiç durmadan,

Çiğ düşer seherle doğar bin bir türlüsü gizliden,
Her gönülde saklıdır binbir sızı bir sır inceden ,

Gün doğarken usulca çekilir yer yüzünde gölge,
Rüzgâr dinler toprağı ağır ağır sessizce derinden,

Kimi bir hayal ile tutunur bu ince yola,
Kimi içinde taşır ayrılıktan bin bir figan.

Ah yine dünya döner bizlerse kendi kederiyle
Biz yolcuyuz tutunmuşuz kaderin perdesinden

Bir nefes huzur için çırpınır yorgun gönüller,
Hüzzam sızar ,iner gecelere gelir derinden

Kuşlar göğe bırakır sessiz sessiz dualarını,
Sular türkü söyler Çağlar hep dağlardan

Her adımın altında görünmez hikâye var,
Nice gönül düşlerin ardınca oyalanan.
…
=================================
=================================
Dünya dönüyor durmadan,
İnsan geçmez umun’madan,
Çiğ düşer yeşil yeşil dallara,
Ümit doğar yine’yine yeniden.

Gün doğar ince ince derinden,
Gölgeler düşer gece,ser’inden,
Kimi düşe kapılır kimi yâre tutunur,
Kimi ağlar sesli sesli kimi susar gizliden,

Ah şu dünya fani dünya gam yeri,
Bitmez derdi bitmez gönlün kederi,
Bir ömür adanır nefes huzur için,
Gezer çiçekten çiçeğe insan seferi.

Ahh şu yalan dünya gâm yeri,
Bitmez hayatın bin bir çilesi,
Tadıyla yedirmez el kadar ekmeği,
Yalansın dünya zalımsın ezelden beri,
Gezgin olduk biz insanlar birer seferi