2.GÖÇ MEVSİMİ AŞK....

Yüksek yaylamı gezip seni sorarım
Dağlar taşlar sana haber iletmez
Gönlümde bir aşkın ateşi yanarım
Rüzgâr estikçe içimi serinletmez

Dağlar taşlar yârim yol mu olur ki
Her esen yelde kokunu bana getirir
Gönül soykası sabırla vuslata varır mı ki
bana bakıp aşık sanır bülbül kendini,

Ben sevdayı kalbin ortasında buldum
Hasret kalıp yandımda vazgeçmedim
Bir gülüşüne yolları arşınlayıp tükettim
adını içimden kalbimden silmedim

Gülün dikeni olur bülbülün aşk nağmeleri
sevda yürekte ince ince süzülür bal olurda
Irak bilmeyen kervan kendini yolda sanır
Aşk sabır ister emek ister şerbettir sonunda

Emek verdim yüce dağlar kadar sabrettim
Gurbet elde divane gibi adını hep söyledim
Bu garip sevdalı oğlan derdi “sevda candır”
Ben o yemin içtiğim sözü kalbe mühür ettim...

Söz güzel yolun zor olur ,yanan ateş aşk olmaz âşık,
Gönül terazisinde tartılır ,kimi kalır, kimi savrulur aşık,

Savrulsam da yel gibi değil, kök gibi severim,
yolum sana düşer bahçende bülbül gibi öterim

gönül kapın açık mı ?
her geleni sevda sanmak kolaymı?
Aşk dediğin kalpteki ateşin özü ,
Yanmayı bilmeyen aşık sayılmaz ki...

3.GÖÇ MEVSİMİ AŞK....

Çıktım Elmadağa bozkır kokar her yanım
Rüzgâr vurdukça savrulur ince dumanım
Atımı koştum kişner uzakta gece yarısı
Ben yâr diye dağ taş gezerim avareyim

Kara kıl çadır kurulu rüzgâr üstüne
Yaylamda sis döner durur üstüme
Oba göçer iz kalır mı yârim ardında
izim sevda olur yıldıza göçebeye

Kımız içer kıvılcım çakar akşamlar
Yıldızlar düşer kara göğün içinde
yâr ateşidir kalbimde yanar divane
Ne kor olur ne söner sürer beyhude

Kurtlar ulur dağlar geri vermez sesi
Sevda dedim yüreğim hançer kesiği
Bir güzel sevdim sılaya salar dolaştırır
Adı düşer kırlarda her çiçeğin üstüne

Yel vurdukça dağ kopar içimden
Göç yolları uzar gider ömrümden
Bir gün olur ben de toprak olursam
Adım söylenir bozkırların dilinden