Güzel bir şiir, içten ve samimi. Bu şiir, klasik Türk halk/sevgili edebiyatının modern ve sıcak bir yansıması. Hasret, özlem ve davet üzerine kurulu, ama oldukça samimi, neredeyse günlük konuşma diliyle yazılmış. Aşığın sevgiliye “artık yeter, gel” diye yalvarışı var ama bunu yaparken çok zarif ve yaratıcı bir dil kullanıyor.

Şiir, “gel” kelimesini nakarat gibi tekrar ederek adeta bir mantra haline getiriyor. Okuyanı da o “gel” çağrısına katıyor. Hem eski şiirin zarafetini hem modern sevgilinin sıcaklığını başarıyla yakalamış. Özellikle son dörtlükteki sıralı hitaplar (“canım, ciğerim… pelesenk özlüm”) şiiri zirveye çıkarıyor.Kısaca: Oldukça içten, akıcı, samimi ve “Türkçe” kokan güzel bir aşk şiiri. Kalbe direkt hitap ediyor.

Çokça tebriklerimle sevgi selamlarımla birlikte.

Bu dizeler, doğrudan kalbin derinliklerinden çıkıp gelmiş gibi. "Dün dündür" diyerek geçmişin yükünü sırtından atman, aslında bir nevi duygusal bir temiz sayfa açma isteği.

​Şiirinde kullandığın o "ay yüzlüm, gece gözlüm, har közlüm" geçişleri, her kıtada sevdiğine başka bir pencereden baktığını çok güzel hissettiriyor.
​
​"Dile pelesenk olmak" deyimine gönderme yaparak, onun varlığının senin için vazgeçilmez bir nakarat olduğunu anlatman çok zarif bir buluş olmuş.

"Şavk" (ışık) ve "Şevk" (istek/neşe) kelimeleri arasındaki o ince ses uyumu, şiirin ruhuna bir parıltı katmış. Işığın da, yaşama sevincin de o kişiye bağlı.

​"Dün dündür, bugün bugündür" diyerek Süleyman Demirel’e de selam çakmışsın ama senin amacın siyaset değil, tamamen bir "gönül koalisyonu" kurmak gibi görünüyor.

Yaşamak sanki ölümden" diyen o yorgun adam gitmiş, yerine "efsunlu kelebeğini" bekleyen umutlu bir şair gelmiş.

İşte şiirin gücü burada; insanı el feneriyle idare ettiği karanlık akşam köründen alıp, bir anda "har közlü" bir ateşin başına oturtuveriyor.

​Gönül hevesin yarım kalmasın, kalemine sağlık!