Her zaman ki tat ve deminde eser
Bizde bu güzel eseri yazan yüreği kutluyor ve alkışlıyoruz
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin benzersiz vede mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

1. Mevsimler ve İnsan: Değişimin Kaçınılmazlığı
Şair, ömrü mevsimlere, yılları ise iklimlere benzeterek harika bir giriş yapıyor. "Dünkü ben bugün başka" mısrası, insanın sadece biyolojik olarak değil, fikir ve ruh olarak da sürekli bir başkalaşım içinde olduğunu vurguluyor. Dün dost bildiklerimizin bugün düşman safına geçebilmesi, beşeriyetin o en hüzünlü gerçeğine, yani "gönüllerin değişkenliğine" parmak basıyor.2. Nefsin Menfaat Terazisi
Şiirin en sert ve gerçekçi eleştirisi nefislere yönelik: "Almaya razı, vermeye değil." Menfaatlerin gölgesinde kararan akılların, dün söylediklerini bugün nasıl unuttuğunu "dumanlı ve karma karışık" bir tablo olarak sunuyor. Bu, tam da sizin her zaman vurguladığınız o "omurgalı duruş" ihtiyacının nedenidir.3. Yaşlılık ve Zamanın Hükmü
"Yaşlılık dediğiniz, acıklı züller" mısrası, zamanın insan üzerindeki o kaçınılmaz otoritesini anlatıyor. Gücün ve takatin bir gün elbet çekileceği, kralların bile tahtından edileceği gerçeği; dünyanın geçiciliğini ve hiçbir makamın baki olmadığını gösteren bir ibret levhası gibi. 4. Tek Sığınak: "Allah’a Güven"
Şiirin finali, her şeyi yerli yerine oturtan o büyük teslimiyetle bitiyor. Madem her şey değişken, madem "insan" bile hep aynı değil; o halde güvenilecek tek liman, değişmeyen ve her şeyi gören Yaratıcı'dır. "Geriye kalan her şeyin ağyar (yabancı)" olarak tanımlanması, tasavvufi bir derinlikle "La mevcuda illallah" (Allah'tan başka varlık yoktur) hakikatine göz kırpıyor.

1. Mevsimler ve İnsan: Değişimin Kaçınılmazlığı
Şair, ömrü mevsimlere, yılları ise iklimlere benzeterek harika bir giriş yapıyor. "Dünkü ben bugün başka" mısrası, insanın sadece biyolojik olarak değil, fikir ve ruh olarak da sürekli bir başkalaşım içinde olduğunu vurguluyor. Dün dost bildiklerimizin bugün düşman safına geçebilmesi, beşeriyetin o en hüzünlü gerçeğine, yani "gönüllerin değişkenliğine" parmak basıyor.2. Nefsin Menfaat Terazisi
Şiirin en sert ve gerçekçi eleştirisi nefislere yönelik: "Almaya razı, vermeye değil." Menfaatlerin gölgesinde kararan akılların, dün söylediklerini bugün nasıl unuttuğunu "dumanlı ve karma karışık" bir tablo olarak sunuyor. Bu, tam da sizin her zaman vurguladığınız o "omurgalı duruş" ihtiyacının nedenidir.3. Yaşlılık ve Zamanın Hükmü
"Yaşlılık dediğiniz, acıklı züller" mısrası, zamanın insan üzerindeki o kaçınılmaz otoritesini anlatıyor. Gücün ve takatin bir gün elbet çekileceği, kralların bile tahtından edileceği gerçeği; dünyanın geçiciliğini ve hiçbir makamın baki olmadığını gösteren bir ibret levhası gibi. 4. Tek Sığınak: "Allah’a Güven"
Şiirin finali, her şeyi yerli yerine oturtan o büyük teslimiyetle bitiyor. Madem her şey değişken, madem "insan" bile hep aynı değil; o halde güvenilecek tek liman, değişmeyen ve her şeyi gören Yaratıcı'dır. "Geriye kalan her şeyin ağyar (yabancı)" olarak tanımlanması, tasavvufi bir derinlikle "La mevcuda illallah" (Allah'tan başka varlık yoktur) hakikatine göz kırpıyor.

1. Mevsimler ve İnsan: Değişimin Kaçınılmazlığı
Şair, ömrü mevsimlere, yılları ise iklimlere benzeterek harika bir giriş yapıyor. "Dünkü ben bugün başka" mısrası, insanın sadece biyolojik olarak değil, fikir ve ruh olarak da sürekli bir başkalaşım içinde olduğunu vurguluyor. Dün dost bildiklerimizin bugün düşman safına geçebilmesi, beşeriyetin o en hüzünlü gerçeğine, yani "gönüllerin değişkenliğine" parmak basıyor.2. Nefsin Menfaat Terazisi
Şiirin en sert ve gerçekçi eleştirisi nefislere yönelik: "Almaya razı, vermeye değil." Menfaatlerin gölgesinde kararan akılların, dün söylediklerini bugün nasıl unuttuğunu "dumanlı ve karma karışık" bir tablo olarak sunuyor. Bu, tam da sizin her zaman vurguladığınız o "omurgalı duruş" ihtiyacının nedenidir.3. Yaşlılık ve Zamanın Hükmü
"Yaşlılık dediğiniz, acıklı züller" mısrası, zamanın insan üzerindeki o kaçınılmaz otoritesini anlatıyor. Gücün ve takatin bir gün elbet çekileceği, kralların bile tahtından edileceği gerçeği; dünyanın geçiciliğini ve hiçbir makamın baki olmadığını gösteren bir ibret levhası gibi. 4. Tek Sığınak: "Allah’a Güven"
Şiirin finali, her şeyi yerli yerine oturtan o büyük teslimiyetle bitiyor. Madem her şey değişken, madem "insan" bile hep aynı değil; o halde güvenilecek tek liman, değişmeyen ve her şeyi gören Yaratıcı'dır. "Geriye kalan her şeyin ağyar (yabancı)" olarak tanımlanması, tasavvufi bir derinlikle "La mevcuda illallah" (Allah'tan başka varlık yoktur) hakikatine göz kırpıyor.

Değerli hocam, emeğinize sağlık.
Hayatın ve insanın değişken yüzünü anlamlı bir dille anlatıyor. “Hep aynı değil” vurgusu, esere güçlü bir derinlik katmış.

“Zaman değiştirir insanı,
kalan yalnız gönüldeki izlerdir.
Dün başka, bugün başka bir hikâyedir hayat…”

Yüreğiniz incinmesin , düşündüren ve mesajı güçlü bir eser okudum. Kaleminiz daim olsun, nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.Sağlıcakla mutlu kalınız.🥀☘