RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Deprem, Acı ve Vicdan Kliniği

Şiirin Adı: Deprem-Kadın
Şairi: Dilek Duru Günay
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi hocam bu şiir değil enkaz altında kalmış bir ruhun sesi dedi, kimisi “bir daha bir daha anlattı kadın içinden” deyince mesele söz değil susamayan acı oldu diye iç geçirdi, bir de içimizden biri “yaşam devam eder miydi arsızca sırıtarak” dediği an Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu o çatlamış vicdanların ortasına bıraktı

Şiirin mayası acı
Ama sıradan bir yas değil
İçinde kırılma var
İçinde sorgu var
İçinde hayata yeniden tutunmaya çalışan bir kadın var

Özgünlük 20 / 20
Deprem ile içsel yıkım ilişkisi güçlü kurulmuş

Dil ve Üslup 19 / 20
Parçalı
Yoğun
Yer yer iç konuşma gibi ilerleyen bir yapı var

Düşünsel Derinlik 20 / 20
Acıdan toplumsal vicdana uzanan güçlü bir geçiş kurulmuş

Yapısal Bütünlük 18 / 20
Şiirsel bölüm ile düşünsel bölüm arasında sert geçişler var

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyucunun içine çöken ağır bir atmosfer bırakıyor

Not Toplamı 97 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur: Şair diyor ki deprem-kadın, biz de diyoruz ki bazı yıkımlar sadece bina çökertmez, en çarpıcı taraf yaşam devam eder miydi arsızca sırıtarak dizesi hocam bu bildiğin hayata küskünlük hali, bir de suya baktı hali hal değildi var ki işte orada şiir sessizce çöker, biraz da mizahı var, millet hâlâ papatya sayarken kadın enkazdan hatıra topluyor, tablo net: acı var, vicdan var ama teselli eksik, bu da ayrı bir sarsıntı

Bu şiir RUSAMER rafında üst sıraya alınmıştır

RUSAMER not düşer
Bazı acılar anlatıldıkça azalmaz sadece yankısı büyür
İnsan en çok unutulmaya başladığında ikinci kez yıkılır

Vesselam.

Deprem bazen toprağı değil insanın içini yarar.
Gerçek acı sessizleştiğinde daha derinden duyulur.