Gerçek olan bir şey var!
Oda, dünyanın yapı taşı olan dört element!
Onlar olmadan hayat olmaz!
Çünkü onlar Tabiyatın temel taşlarıdır!
Hava, su, toprak ve ateş!
İnsanların kafasını nedense sabit bir fikir var!
Oda aşk!
Ananı hemen Taşlar olmadan aşkın bir anlamı yok!
Daha doğrusu aşkın yeri yoktur!
Oysa, aşk ve ateş birlikte!

Peki sen aşk!
Sen kimsin, nesin?
Aşk, sen İnsanlığın gönlünü zapt ettin!
Yetmiyor mu?
İnsanlık seni gönlünde
nasıl da büyütmüş?
Bak, ateşle birlikte sevenlerin kalbini yakıyorsun!
Oysa, şuursuzca sevenii ateşle bir olup!
İnsanların kalbini acıtıyorsun!
Acı çektirip hayatından vaz geçırttırıyorsun!
Ama, Su ise her canlıyı arındırıyor!
Hava da tabiatı soluklandırıyor!
Toprakta kucak açıp canlandırıyor, diriltiyor!
Sen ya sen
Ey hayal kahramanı aşk!
Sana tapıp seni hakikat zannedenleri hep üzdün!

Senin yüzünden, tarihte nice hazin sonla biten!
Nice aşk öyküleri var!
Bu hüsranla biten öykülerin baş kahramanı ve sebebi sensin!
Sen yazılı edebiyattın sadece bir yönlendiricisin!
Bazen bir çöl hikayesi…
Bazen bir saray aldatmacasısın!
Çoğu zaman da
Şehvetin ihtirasın adısın!
Sen bir sevginin acımasız tuzağısın?
Aşk seni sanrı bilenler için!
Elbette bir sanrısın!
Hakikat bilenler için ise:
Güneş gibi..
Ekmek su gibi, bir gerçeğim dersin!
Eşyayı hakikat zannedersen!
O senin için vardır yada sen onun için varsın!
Fakat o da bir şey değildir!
Herkes bilir bunu….
Fani dünya diye hayıflanmaların bahanesi…
Bu bahanenin altında ne gizli?
Sanki hakikatte; hakikat yok ki zaten
Sadece mutlak hakikatten başka!
Onun için varlığa nisbet edilen!
Yok’lar nasıl ki doğru ise
Var’lar da öyle doğru!
İşte yol budur, düşün ve…
Bana, sen yoksun deme!
Nasıl yalanlayacaksın öyleyse?
Tarihin şahit olduğu
Unutulmaz aşkları!
Aşk için yananları…
z biz
Aynıyız, benzeriz
Ne aşk uzaktır ateşten
ne ateş ırak ondan
Tarih böyle yazmıştır
Ama her birimizin olmalı bir cilvesi
Şeytanlık basit kadının cilvesinde…
Aşk bürün duygularının zerresinde!