1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
105
Okunma
Gece çöker şehrin üzerine sessizce,
içimde eski bir yangın sönmeyen.
Bir rüzgâr geçer,
hatıraların arasından,
Adını fısıldar dudaklarım
sesim,karışır kar tanelerine
Üşür yüreğim.
Bir toprak yol vardı,
kağnıların geçtiği
Ve seninle yürüdüğüm,
Şimdi beton o yolda
ayak izlerimiz bile kayıp.
Bulutlar çözmüş saçlarını
Savurmada saçlarını kar kar
eğilmiş üstüme, yorgun gece
Sanki her yıldız,
eksilen ömrün tanığı.
Ve ben,
silinen izler sonrası
çoğalan bir yalnızlık içinde …
Yiğit Metin Sevindik
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz