Seni sevmek, çöle su taşımak gibiydi bazen,
Avuçlarımda çoğalan hasretin kum taneleriyle.
Adını her andığımda içimde bir yangın başlar,
Geceler uzar, gökyüzü bile susardı benimle,
Ben seni, aklımı yitirecek kadar sevdim…
Mecnun misali

Dağları önüme dizseler, yine de vazgeçmezdim,
Kalbim, yollarını bilmediğim şehirlere koşardı.
Bir bakışın uğruna ömrümü taşlara sürerdim,
İmkânsız dediğin ne varsa aşka borçlu kalırdı,
Ben seni, yar diye dağları delenlerden oldum…
Ferhat misali

Adını kalbime kazırken zaman bile utandı,
Ne kavuşmak nasip oldu, ne unutmak mümkün.
Bir hikâye gibi kaldım yarım bırakılmış sayfada,
Herkes mutlu sonlara inanırken ben sustum,
Ben seni, dillere destan olup da yalnız kalanlardan sevdim…
Kerem misali

Gözlerin bir limandı, ama gemim yanaşamadı,
Ne fırtınam dindi ne de içimdeki deniz.
Sevda dediğin bazen kavuşamamakla yazılır,
Ve bazı aşklar en çok eksikken derinleşir,
Ben seni, diyar diyar gezip de yarine varamayanlardan sevdim…
Âşık Garip misali