VİJDANIN NERESİ SENİN

Gördüm ya boynun kalınlaştı renk degişti tenin
Aklına hatırlat yediğin ekmeğin sahibi benim
Duru sabun sana yetmez çıkmaz elinden kirin
Ayağından başına kadar vijdanın neresi senin

İnsan kusur arama hevesli buldun kayğan zemin
Doğruyu ikiye bölsende inanmam etsende yemin
Bir sözünle daha yaşlandım şimdi az önce demin
Haram beton katlar yaptırdın kıblen neresi senin

Cebinde helal degilse neye yarar milyonun binin
Sebepsiz rüzğar yeri öptürür tuza dönüşür terin
Gökle yerin arasında iyi düşün bir hiç kadar ederin
Karıncaya kibirli gözle bakma yönün neresi senin

Pişmanlık için yaratıldı düşünen akıl buruşuk beyin
Közden nefsini doyurmuyor hergün arzun isteyin
Günde beşe ayak uydurmadıki iki yaka gömleyin
Egitilmez canlı yoktur da asıl niyetin kirli senin