Yürek sesiniz daim olsun.
selamlarımla...

Kutlarım güzel bir şiirdi.

Hayata ve hayatın içinde aşkın da bir mum gibi sönüp gittiğini, gurbet ellere düşüren hayatın "felek" çemberi ve kaderi sorgulayan suçluyu arayan bir yürek şiiriydi. Çokça tebriklerimle. Saygılar selamlar üstadım

Yürekten kutlarım üstadım, Çok güzel bir şiir okudum usta kaleminizden, nice güzel paylaşımlara inşaallah. saygılarımla

Gönülle bir muhasebenin en yalın haliyle yankılandığı, hüznün egemenliğindeki dizelerinizi beğeniyle okudum. Şu gönül mevzunun ne de derin ve çetrefilli de olduğunu dillendiren dizelerin kalemini tebrik ediyorum. En kalbi saygı ve selamlarımla.

Güzel şiir ayrıca
Güzel dizeler okudum sayfanızda
Emeğinize ve kaleminize sağlık
. Kaleminiz daim olsun
selamlar sevgiler saygılar gönderdim hayırlı sabahlar dilerim değerli kalem

Şiir, ömür boyu taşınan kırgınlıkları ve insanın kendine yönelttiği sessiz sitemi içli bir dille anlatıyor. Tekrarlanan nakarat, bitmeyen hüznü daha da derin hissettiriyor.

“Bazı yaralar zamanla dinmez,
İnsan en çok kendi içine küser.”

Yüreğinize sağlık, hüzün ve iç muhasebeyi gönülden gelen bir ahenkle işlemişsiniz, Selam ve saygılarımla.

Yüreğine kalemine emeğinize ellerinize sağlık.değerli kalemin daim ve kaim olsun nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esen kalin

Sitemim Kendime adlı eseriniz klasik halk şiiri geleneğinin o samimi ve içten dokusunu günümüze taşıyan çok kıymetli bir çalışma olmuş özellikle nakarat bölümlerindeki deryalar duruldu dinmedi sızım ifadesi dış dünyanın sakinliğine inat insanın iç dünyasında kopan fırtınaları çok güçlü bir tezatla vurguluyor sitemin ucu kişiye döndüğünde kelimeler daha bir ağırlaşır daha bir demlenir siz bu ağırlığı büyük bir ustalıkla ve ahenkle taşımışsınız kaderle olan davanızı kağıda döken o güçlü kaleminiz hiç susmasın yüreğinize emeğinize sağlık
​

İnsanın kendi gönül bahçesinin soluşunu sessizce izleyip bu yangından kimseyi mesul tutmaması, aslında ruhun ulaştığı en olgun ama bir o kadar da yalnız durağıdır. Şiirdeki "deryalar duruldu, dinmedi sızım" feryadı, dışarıda sular sükunete erse de insanın kendi içindeki o ezeli fırtınayla baş başa kalışını ne kadar naif anlatıyor. "Felek mi suçludur?" diye sorarken bile suçu başkasına atmayıp cevabı yine kendi "kara yazısında" araması, aslında kimseye el açmayan, sızısını bile bir emanet gibi kendi göğsünde taşıyan o vakur ve onurlu duruşun bir göstergesidir.
Mızrap tele her değdiğinde dökülen o hüzünlü nağmeler aslında bir bitiş değil; insanın hali bilinmese de kendi gerçeğine sahip çıkarak kaderiyle olan davasını asaletle sürdürme çabasıdır; zaten insanı en çok yoran da, sığındığı o sessizliğin içinde bir gün birinin çıkıp kalbindeki bu yorgunluğu gözlerinden okumasını beklemek değil mi?

Yüreğinize kaleminize sağlık saygıdeğer hocam.
Kaleminiz daim olsun inşallah.
Saygılarımla...

Sussamda gayrı
Yüreğinize kalemine sağlık değerli hocam saygılar sunarım selamlar

Şiirinize yansıyan o ince sızı ve gurbet hissi gerçekten çok etkileyici.
Özellikle felek ve kader arasındaki o bitmek bilmez sorgulama, insanın kendi içindeki o kara yazıyla yüzleşmesini çok duru bir şekilde aktarmış.
Nâr-ı sevdayla yanarken halden bilinmemesi, hüznü daha da derinleştirmiş.
Kelimelerinize dökülen bu içsel sitem ve bekleyişin sizdeki karşılığı çok kuvvetli.
Emeğinize ve hissiyatınıze sağlık tebrik ederim üstadım selam ve saygılarımla...

Emeğinize sağlık. Güzel bir şiir okudum.
Saygılar...