2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
98
Okunma
Gelen vurdu geçti, giden unuttu,
Herkes bir tarafta yolunu tuttu.
Güneş sönük kaldı, karanlık yuttu,
Mevsimsiz hayatın rengi kararmış.
Taş kestim içimde, duyulmaz sesim,
Boğazda düğümlü kalmış nefesim.
Dünyada kimseye kalmadı hevesim,
Mevsimsiz hayatın rengi kararmış.
Ayazda kuruyan daldan farkım yok,
Boşlukta savrulan kuldan farkım yok.
Gözden yaş silecek elden farkım yok,
Mevsimsiz hayatın rengi kararmış.
Ne bir bekleyen var ne de soran var,
Yıkılmış üstüme koca bir duvar.
Şu ıssız dünyada sanki yerim dar,
Mevsimsiz hayatın rengi kararmış.
Kaderin elinde oyuncak oldum,
Bir kuru yapraktım, sarardım soldum.
Acının içinde kendimi buldum,
Mevsimsiz hayatın rengi kararmış
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz