2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
119
Okunma
Özü kof bir ağaç, gölgesi yalan,
Gevşek bir urganla kurulmaz alan.
İyisin, hoşsun da dilinde falan,
Çürük tahta gibi, çivi tutmazsın.
Lafın saman çöpü, sele karışır,
Niyetin belirsiz, kirle yarışır.
Ciddiyet dediğin sana dar gelir,
Balçığa saplanan, adım atmazsın.
Sırtını yaslayan uçuruma iner,
Varlığın her demde sabrımı dener.
Gevşeklik hamuru her gün mü pişer?
Sen gerçek bir yükü, asla tartmazsın.
Gülüşün sığ kalır, derinlik sönmüş,
Doğruların eğri, yönlerin dönmüş.
İçindeki vicdan uykusu yünmüş,
Bir gece huzurla, rahat yatmazsın.
Bozuk bir saat gibi sesin duyulmaz,
Seninle bir yola, asla koyulmaz.
Gevşeklikten öte, değer sayılmaz,
Beş para etsen de, kimse satmazsın
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz