bir günlüğüne...
yalnızca bir günlüğüne
değişse kaderler

sessizce
kimseye duyurmadan
anahtarlar el değiştirse mesela
kapılar ilk kez emekten yana aralansa

patronlar giyse o işçi tulumlarını
omuzları ağır yüklerle tanışsa
ilk ter damlası düştüğünde alınlarından
zamanın nasıl ağır
nasıl da damla damla aktığını anlasalar

yumuşak ve beyaz elleri
demirlere değse;
soğuk ve inatçı-
her tutuşta biraz daha keskinleşen
bir hakikatin yüzü gibi

yağ bulaşsa üstlerine,
pas sinsice yerleşse yüz çizgilerine
tırnak aralarına dolsa
günün koyu yorgunluğu

ve bir ustabaşı;
gözleri sert,
sesi buyurgan,
dikilse tepelerinde bir gölge gibi;
her ’hadi!’ deyişinde
bir ömür daha eksilse ömürlerinden

bir günlüğüne…
yalnızca bir günlüğüne
el değiştirse anahtarlar

belki o gün
sadece makinelerin değil,
kalplerin de pası çözülürdü

ve ilk kez
bir patronun ellerinde kanardı
bir işçinin bir günlük hikâyesi

ve o gün
insan insana
biraz daha yaklaşırdı..

ve insan vicdana....


.

hulyaperest

.