Üstad'ım
Bu dörtlükler, edeb kavramını merkezine alan, oldukça akıcı ve öğüt dolu bir şiir olmuş. Her kıtada “Armutu oku ne yazar ilk hece..?” nakaratıyla okuyucuyu aynı noktaya getiriyorsun ve bu nakarat şiire hem ritim hem de merak unsuru katıyor.

Şiirin ana mesajı çok net:
Edep her şeyin başıdır. Kelimeler, düşünce, muhabbet, sabır, vefa, kibirden uzak durmak, incitmemek… bunların hepsi edepten geçer. Edep yoksa, dışarıdaki süsler, gezilen yerler, gösteriş hiçbir işe yaramaz. İnsanlığın kâmil olması da, güzel ahlak da, kalıcı eser bırakmak da edepten başlar.

En çok hoşuma giden tarafı, şiirin samimi ve nasihat edici olması ama bunu kibirli bir üslupla yapmaması. “Adam olan adam, ya da bak kadın” diyerek hem erkek hem kadını aynı kefeye koyması da güzel. Son dörtlükte ise biraz daha kişisel ve duygusal bir tona kayıyorsun: “İnsan üzülüyor, insana bakıp… Gel sen beni dinle, at topu taca;” Bu kısım şiire ayrı bir derinlik katmış.

Nakaratın çözümü de zaten şiirin kalbinde:
"Armut" ilk hece “AR”
Yani “AR”ın fenini terk edersen… Edep olmadan hiçbir şeyin kıymeti yok.

Kısacası:
Güzel bir ahlak şiiri olmuş. Edebiyat tadı var, akışı iyi, mesajı güçlü. Özellikle “Armutu oku ne yazar ilk hece” nakaratı zekice ve akılda kalıcı.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık Üstad.
☕🙏✍️