Duvarlarda asılı yorgun zamanlar vardır.
Renkleri solmuş fotoğraflar gibi,
yüzlerini suskunluğa dönmüşlerdir.
Bir bakışın içinde saklı kalmış vedalar,
bir gülüşün ucunda kırılmış hatıralar vardır.
.
Duvarlarda asılı yaşlanmış hatıralar vardır.
Yüzlerini geçmişe dönmüşler ve dilsiz bir ağıtı fısıldamaya başlamışlardır.
Işıltılarını kaybetmişler ve soğuk bir sessizliği kuşanmaya başlamışlardır.
.
Aynalarda kulaklarına hatıra takan yorgun kadınlar vardır.
Odalarında saçlarını tarayan kederli kadınlar vardır.
Sırlı camlarda ansızın beliren çizgilerden kurtulmayı bekleyen gençlikler vardır.
.
Bir el uzanır.
Zarif, parmak uçlarında gümüş tozları, anneanne kokulu dualar ile.
Aynalarda kırılmalarından korktuğum yüzler vardır.
O ellerden kayıp yere saçılmalarından korktuğum.
.
Aynalar vardır.
Suretler vardır.
Kırıklar vardır.

Fakat,
saatler vardır.
İçinde bir kalbin değil,
bir ömrün attığı.
(Ne çok yakışır bir genç kızın nabzının attığı narin bileklere.)
.
Zamana direnişin adıdır saat.
Unutuşa karşı mücadelenin.
Mimarıdır ilk randevunun. Düzenin…
.
Önceleri metal kayışları vardı.
Sonra plastik oldular.
Rengarenk oldular. sarı oldular, kırmızı, yeşil, pembe…
Sesli oldular. Işıklı oldular.
Önceleri kurmalı saatler vardı.
Sonra pilli oldular.
Dijital oldular. (Duygu fukarası rakamları soğuk, ışıkları donuk…)
.
Çocukların serveti
Çocukların ilk hediyesi
Çocukların babalık oyunu idiler.
Erkeklerin tek süsü, gençlerin randevu telaşı oldular. Annelerin bakışında endişe oldular. Yastık altlarında tiktaklarıyla uykuları bölen bekleyişler oldular. Bekleyişlerin en sadık tanığıydılar…
.
Saatler vardır.
Tozlu raflardan indirilmiş kutuların arasında bir kadife içinde,
unutuluşun eşiğinde bir ömrü
ana iliştiren.

Bileklerdeki ince damarların üzerinde...
Yorgun adamların ellerinde.
Ne zaman bir yelkovan görsem kovalayan akrebi,
Nefesinin kesilip duracağından korkarım.
Ne zaman bir eski saat görsem bir masada duran,
Aklıma gidişin gelir.
Ne zaman zamanı durdurmaya çalışan
Bir telaş görsem bir adamın gözlerinde
Umutları ıslanmış olur.
Bir vazgeçtiği oluverir.
Ne zaman bir saati kolundan çıkarıp fırlatan
Bir öfke görsem bir kadın elinde
Islanmış olur gözleri yol gözlemekten.
Randevusuna gelmeyen,
Bir beklediği oluverir.

Bir de kadranların üzerinde yapayalnız kalmış akrepler vardır.
Hiç gelmeyecek olan yolcuları beklerler.
Bir de tozlu çekmecelere atılmış, büyük bir sabırla takılmayı bekleyen cep telefonu mağduru
Yorgun ve kırgın saatler vardır. Umutsuzca…

Kalbim kırılıyor desem
Kapıma gelir misiniz?
Kaybolmaktan kurtarmak için bir adamı....?
Yeleğinizde,
eski, yorgun, inatla çalışan köstekli bir saat olsun ama...
.
Vakit daralıyor desem
Yola düşer misiniz,
Geç kalmaktan kurtarmak için bir adamı....?
Bileğinizde,
kurmalı gümüş bir saat olsun ama...

*Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Karina Yayınevi, Ank, 2018