Veda ettin ama bende bitmedin,
Gittin ama yüreğimden gitmedin.
Ben hâlâ dün gibi seni bekledim,
Umutla yolunu gözlediğimi nerden bileceksin?

Sandım ki zamanla diner bu sancı,
Meğer her gün üstüme çöker bu acı.
Resmine bakıp avunmak tek ilacı,
Resminle dertleştiğimi nerden bileceksin?

Sokaklar dar geldi sensiz gezerken,
Her köşe başı hatıranla süslendi.
Bir ben kaldım bu şehirde, gölgenle dertlendim,
Adını duvarlara yazdığımı nerden bileceksin?

Bahar geldi, dallar çiçek açıyor,
Benim gönlüm hâlâ kıştan çıkmıyor.
Kuşlar döner yuvasına, sen dönmüyorsun,
Her kapı çalınsa "o mu?" dediğimi nerden bileceksin?

Veda ettin ama bende bitmedin,
Gittin ama yüreğimden gitmedin.
Sana değil, hayaline küstüm ben,
Mezarımı senin adınla kazdığımı nerden bileceksin?

Giderken ardına bakmazsın bilirim,
Gözünde yaş olmaz, ben kahrolurum.
Bir selamın yeterdi, onu da esirgedin,
içten içe yandığımı nerden bileceksin?

Yolcu ettim seni giden trenlerle,
Her vagonda biraz kaldı yüreğimden.
Dön demeye dilim varmaz, gururum engel,
Susup da kan ağladığımı nerden bileceksin?

Bir gün hatırlarsın belki bir şarkıda,
Belki yağmur yağar, düşerim aklına.
O zaman anlarsın neymiş sevda,
Yokluğunda öldüğümü nerden bileceksin?

Veda ettin ama bende bitmedin,
Gittin ama yüreğimden gitmedin.
Sana değil, hayaline küstüm ben,
Mezarımı senin adınla kazdığımı nerden bileceksin?

Yaşar Yön Almanya