1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
87
Okunma
Ben yokluğu çocuklukta öğrendim
Eksik bir dünyada boynumu büktüm
Umutla yürümek boş imiş meğer
Her defa hüzünle geriye döndüm
Ayazla yoğruldum, karla büyüdüm
Karanlık yollarda yalnız yürüdüm
Bir sönük iz oldum, rüzgâra uydum
Her defa hüzünle geriye döndüm
Günlerim hep hayal penceresinde
İçimde susmayan eski bir hece
Yüz yıl gittim belki bin keresinde
Her defa hüzünle geriye döndüm
Dumansız yanarım harın içinde
İdam mahkumuyum darın içinde
Bir ben yoktum zaten varın içinde
Her defa hüzünle geriye döndüm
Savruldu benimle hatıralarım
Kim çaldı içimden beni, sorarım
Ben kendimi elli yıldır ararım
Her defa hüzünle geriye döndüm
Hep varı aradım, yokta kayboldum
Bir hayal peşinden kendimi yordum
Ne bir iz bıraktım, ne bir iz buldum
Her defa hüzünle geriye döndüm
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz